Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. Więcej informacji o Cookies. Czytaj więcej...

Czym jest tutoring?

Tutoring jest to indywidualna współpraca między uczniem a nauczycielem opierająca się na relacji mistrz-uczeń. Ze strony tutora wymagane jest:

  • doświadczenie w pracy z młodzieżą,
  • umiejętności fachowe,
  • kompetencje interpersonalne.

Od roku szkolnego 2012/2013 wprowadziliśmy w obszarze wychowania innowację pedagogiczną pod nazwą „Tutoring rozwojowy”. Tutoringiem objęci zostali uczniowie Publicznej Zasadniczej Szkoły Zawodowej nr 1 w zawodzie kucharz.

TOTORING - prezentacja

Cel programu:

Celem programu jest pomoc uczniowi w jego indywidualnym rozwoju (naukowym i osobistym) oraz zmotywowanie go do stałego doskonalenia. Metoda tutoringu wywodzi się z tradycji angielskiej (Oksford, Cambridge), gdzie przynosi znakomite rezultaty. Istotne są tu osobiste relacje budowane przez: rozmowy, indywidualne spotkania tutora z podopiecznymi, dzielenie się doświadczeniami, a także wzajemne zaufanie.

Czytaj więcej:

Praca tutora jest procesem składającym się z czterech wyraźnych etapów:

  • poznania podopiecznego (budowanie dobrych relacji),
  • planowania rozwoju,
  • realizacji planów,
  • oceny rezultatów.

Zakłada się, że tutor pracuje z podopiecznym w trzyletnim cyklu kształcenia. Celem pracy tutora jest rozwój osobowy i naukowy podopiecznego, a dobro podopiecznego jest dla tutora najwyższą wartością.

Opis innowacji pedagogicznej:

Program polega na zmianie systemu opieki szkolnej z grupowego - "wychowawstwa klasowego" na zindywidualizowany - tutorski, skierowany w swoim zadaniu opiekuńczo-wychowawczym i relacjach na każdego ucznia z osobna. Zespołem klasowym opiekuje się trzech nauczycieli-tutorów, którzy przejmują bezpośrednią opiekę nad ok. 10 -11stką uczniów, poświęcając czas każdemu z nich z osobna. Tutor spełnia wobec swoich podopiecznych wszystkie zadania wychowawcze wynikające ze statutu szkoły. Jeden z nauczycieli-tutorów, wykonując w stosunku do zespołu klasowego pozostałe zadania, których nie da się przekazać tutorom, pełni rolę wychowawcy klasy (prowadzi dziennik, wypełnia arkusze ocen, prowadzi godziny wychowawcze).

Czytaj więcej:

Być tutorem to „słuchać-wspierać-rozumieć”, czyli:

  • cierpliwe budowanie więzi (rozmowy, spotkania),
  • rozpoznawanie tego, co się dzieje z uczniem,
  • porządkowanie myśli ucznia, nazywanie emocji,
  • pokazywanie konsekwencji i ostrzeganie przed pułapkami,
  • zamiast rozwiązywania problemu - wskazywanie możliwości,
  • pomoc i wsparcie.

Do zadań tutora wychowawczego należy:

  • ułożenie z uczniem planu pracy na semestr w formie spisanej umowy (kontraktu),
  • monitorowanie postępów i sytuacji ucznia w ciągu semestru,
  • cotygodniowe (krótkie) spotkanie z uczniem,
  • tutorial, czyli jedno dłuższe spotkanie w miesiącu (rozmowa tutorska),
  • utrzymywanie kontaktu z rodzicami ucznia (minimum raz w semestrze),
  • podsumowanie wraz z uczniem wykonania przez niego planu pracy na koniec każdego semestru, wraz z autoewaluacją ucznia,
  • systematyczne prowadzenie dokumentacji tutorskiej (dziennik z wpisami odbytych cotygodniowych spotkań z uczniem, tutoriali oraz kontaktów z rodzicami ucznia),
  • comiesięczne uczestnictwo w spotkaniach tutorów szkolnych,
  • sprawozdanie i autoewaluacja tutora na koniec każdego semestru.

Czas bezpośredniej pracy z jednym uczniem wynosi około 2 godzin miesięcznie.

Do zadań lidera tutoringu należy:

  • czuwanie nad sprawną realizacją programu i jego celów – tutoringu w szkole,
  • organizowanie comiesięcznych spotkań tutorów i dokumentowanie ich (protokoły zebrań tutorów),
  • przeprowadzenie ankiet (wstępnej na początku roku szkolnego, na koniec I semestru i podsumowującej roczną pracę – na koniec II semestru) wśród uczniów objętych tutoringiem
  • opracowanie ankiet,
  • opracowanie rocznego raportu dotyczącego realizacji programu wspólnie z dyrektorem szkoły.

Wartość i specyfika tutoringu:

  • odkrywanie potencjału ucznia i praca nad jego wykorzystaniem,
  • motywacja ucznia do myślenia o własnym rozwoju i wspieranie go w jego planowaniu,
  • pomoc w rozwiązywaniu bieżących problemów poprzez dzielenie się własnym doświadczeniem,
  • pomoc w rozwinięciu potrzebnych kompetencji osobistych i naukowych,
  • pomoc w czerpaniu satysfakcji z tego, co uczeń robi,
  • budowanie więzi, wspólnoty szkolnej,
  • wsparcie w poszukiwaniu sensu i celu edukacji.

Cechy wyróżniające tutoring:

  • samodzielność i odpowiedzialność ucznia,
  • uwaga skoncentrowana na konkretnej osobie,
  • integralność - przedmiotem pracy jest rozwój ucznia, w odniesieniu do wartości i celów osobistych,
  • praca na konkretnym doświadczeniu i dzielenie się doświadczeniem,
  • planowy, długotrwały proces i długofalowe rezultaty.

Co tutoring może dać szkole?

Dzięki wprowadzeniu innowacji pedagogicznej, jaką jest tutoring szkoła zyskuje:

  • wzmocnienie systemu rozwijania talentów,
  • skuteczne narzędzie w pracy wychowawczej (tutoring wychowawczy),
  • skuteczne narzędzie w pracy dydaktycznej (tutoring naukowy),
  • ciekawą ścieżkę rozwoju nauczycieli.

Korzyści społeczne, które tutoring może przynieść szkole, to:

  • wzmocnienie systemu rozwijania talentów,
  • wzmocnienie więzi społecznych,
  • wzmocnienie satysfakcji nauczycieli z wykonywanej pracy.

Źródła:

1.Tutoring w szkole. Między teorią a praktyką zmiany edukacyjnej, red. Mariusz Budzyński, Piotr Czekierda, Jarosław Traczyński, Zbigniew Zalewski, Agnieszka Zembrzuska, Towarzystwo Edukacji Otwartej, Wrocław 2009

2.www.tutoring.pl

Patron szkoły

CWAG Włącz duży kontrast

Konsola diagnostyczna Joomla!

Sesja

Informacje o wydajności

Użycie pamięci

Zapytania do bazy danych