Akcja pod hasłem: „Stacja Tuwim” odbyła się na Dworcu Głównym PKP w Opolu 22 października 2013r. Zgromadziła uczniów z wielu szkół naszego miasta. Czytając wspólnie ze wszystkimi wiersz pt: „Lokomotywa”, przenieśliśmy się na chwilę do czasów dzieciństwa. Oczywiście wtedy utwory Juliana Tuwima czytali nam dorośli, dziś potrafimy zrobić to sami. Kto z nas nie pamięta na przykład wierszyków: „Abecadło”, „Murzynek Bambo”, „Dwa Michały”, „Dyzio Marzyciel”, „ Kotek”, „Ptasie radio”, „Rzepka”, „Słoń Trąbalski”, „Spóźniony słowik” czy „Zosia Samosia”? Ale twórczość tego autora, to nie tylko wierszyki dla dzieci. W dorobku Juliana Tuwima znajdziemy również wiersze, które przeznaczone są dla dorosłych.
Doskonałym tego przykładem może być wiersz pt: „Ofiarowując serce”:
Co chcesz z nim zrób.
Na swoje zamień to bezdomne serce
Lub zatrać, zgub.
Wdzięczne ci będzie to bezdomne serce
Nawet za grób.”
Każdy z nas przynajmniej raz słyszał piosenki śpiewane przez Czesława Niemena. Jedna z nich, to śpiewany wiersz Juliana Tuwima pt: „Wspomnienie”:
„Mimozami jesień się zaczyna,
Złotawa, krucha i miła.
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,
Która do mnie na ulicę wychodziła.
Od twoich listów pachniało w sieni,
Gdym wracał zdyszany ze szkoły,
A po ulicach w lekkiej jesieni
Fruwały za mną jasne anioły.
Mimozami zwiędłość przypomina
Nieśmiertelnik żółty - październik.
To ty, to ty moja jedyna,
Przychodziłaś wieczorem do cukierni.
Z przemodlenia, z przeomdlenia senny,
W parku płakałem szeptanymi słowy.
Młodzik z chmurek prześwitywał jesienny,
Od mimozy złotej - majowy.
Ach, czułymi, przemiłymi snami
Zasypiałem z nim gasnącym o poranku,
W snach dawnymi bawiąc się wiosnami,
Jak tą złotą, jak tą wonną wiązanką...”
Julian Tuwim pisze pięknie, oryginalnie a często nawet kontrowersyjnie. Czasem bywa „niegrzecznym” poetą. Jeżeli jesteście ciekawi co mam na myśli, zapraszam do szkolnej biblioteki! Wypożyczcie tomik poezji tego autora i odkryjcie wiersze, których z pewnością nie znajdziecie w żadnym podręczniku języka polskiego.
Opiekun akcji – Małgorzata Warzkiewicz.
